درخواست قواعد روشن برای بودجهی تئاتر

علی اصغر دشتی خواستار مشخص شدن قواعد روشنی برای توزیع و پرداخت بودجه تئاتر شد و ابراز تاسف کرد : شرم آور است که سال 94 هنوز سادهترین قواعد را در رابطه با بودجه فرهنگی و هنرمند نداریم.

این کارگردان و مدرس تئاتر در گفتوگو با خبرنگار تئاتر ایسنا اضافه کرد: باید نسبت اقتصادی دولت و تئاتر در همه ابعادش روشن شود. به این معنا که بودجه تئاتر دو شاخهی مدل توزیع و پرداخت دارد که هر دو شاخه نیازمند قواعد روشنی هستند تا براساس آن عمل کنند.

وی ادامه داد: در مدل توزیع سوبسید بین تئاترها باید به سرعت قواعد جدیدی ایجاد شود چون تئاتر ما به دنبال تجربه اقتصادی تازهای است و در حالی که دستاوردهای تازهای بدست آورده، در عین حال بخشی از دستاوردهای گذشته را از دست داده است. بنابراین یکی از راههایی که میتواند وضعیت اقتصادی تئاتر را نجات دهد، این است که دولت قواعد روشنی را برای بودجه تئاتر تعریف کند.

سرپرست گروه تئاتر «دن کیشوت» اضافه کرد: با این شیوه جریانات فرهنگی امکان ادامه حیات خواهند داشت و تئاتر از یونیفورم تک شکلی برای بازار رها میشود.

دشتی سپس به مساله پرداخت بودجه به عنوان یکی دیگر از مشکلات هنرمندان تئاتر نام برد و توضیح داد: موضوع بعدی پرداختهایی است که دولت باید به تئاتر انجام دهد. در این شیوه دولت باید دارای چنان توانایی باشد که بتواند در حوزه تئاتر نیز شیوه پرداختی شبیه دیگر حوزهها به دست آورد. به این معنا که هنرمندانی هم که از سوبسید دولتی استفاده میکنند پرداخت بودجهشان شبیه مدل تئاتری باشد که به گیشه وابسته است، چرا که در حال حاضر تئاترهایی که از گیشه درآمد به دست میآورند نسبت به تئاترهایی که از سوبسید دولتی استفاده میکنند، با سرعت بیشتری به نقدینگی دست مییابند.

این مدرس تئاتر اضافه کرد: قاعده بعدی روش درست و اصلاح شده پرداخت سوبسیدهای تئاتر است. میدانم که در این شرایط مرکز هنرهای نمایشی و گاهی حتی وزارت ارشاد هم مقصر نیست و سازمان برنامه و بودجه باید به موقع بودجه را تزریق کند تا هنرمندان تئاتر هم مثل صاحبان دیگر مشاغل در حین و بعد از کارشان، دستمزدشان را دریافت کنند.

کارگردان نمایشهای «متاستاز»،«شازده کوچولو»،«پینوکیو» ابراز تاسف کرد: در حال حاضر میان قرارداد گروه های تئاتری و آنچه که در عمل رخ میدهد، اختلال وجود دارد و هنرمندان تئاتر سالهاست با بزرگواری این شرایط را تحمل کردهاند.

وی اضافه کرد: چندی پیش از یکی از مسئولان مرکز هنرهای نمایشی شنیدم که هنوز نتوانستهاند حقوق کارمندانشان را پرداخت کنند. ما این وضعیت را به دولت آقای روحانی و مجلس تازه گوشزد میکنیم تا قواعد بودجه به نفع بخش فرهنگ مشخص شود و در مرحله بعد قواعد پیاده سازی و پرداخت آن نیز درست شود چرا که متاسفانه در حال حاضر در همه این ابعاد مشکل داریم.

دشتی ابراز تاسف کرد: شب عید بسیاری از هنرمندان تئاتر سردرگم و منتظر دریافت بودجهشان هستند. بعضی از سالها تا روز 28 اسفند گروهها را منتظر دریافت بودجه نگه داشتهاند. به طوری که آن گروه حتی فرصت نکرده تا بودجه دریافتی را میان اعضایش توزیع کند.

وی در پاسخ به این پرسش که تا به حال چه موانعی باعث شکل نگرفتن این قواعد شده است؟ توضیح داد: رابطه بیمارگونه و تکراری بین بودجههای فرهنگی که مدل پرداخت آن به مراجع توزیع کننده و مدل پرداخت آن به هنرمندان به عنوان مصرف کنندگان نهایی همچنان دچار اختلال است. متاسفانه مدت زمانی که صرف مرحله اول میشود برای مدیریت آنقدر وقتگیر است که به مراحل بالاتر نمیرسد.

دشتی با ابراز تاسف از شرایط بودجه تئاتر مطرح کرد: شرم آور است که سال 94 هنوز سادهترین قواعد را در رابطه با بودجه فرهنگی و هنرمند نداریم. همچنان بخشی از جامعه تئاتر به کلی از بودجه دولت صرفنظر کرده، بخشی به دنبال آن است و بخشی هم میکوشد هر دو وجه را به دست آورد، اما در نهایت فاقد یک قاعده مشخص هستیم و به همین دلیل این شرایط پر از سوء تفاهم است.

وی ادامه داد: حتی در توزیع بودجه هم دچار بیقاعدگی هستیم. به همین دلیل افراد میتوانند شخصا نفوذ کنند. در این سالها کسانی که با صدای بلند چه در رسانهها و چه پشت در اتاق مدیران اعتراض کردهاند، معمولا آسانتر به بودجه دست یافتهاند درحالیکه که این فریاد در هر دو شکل غلط است، زیرا قواعد کلی باید درست شود.

این هنرمند تئاتر ادامه داد: بودن قواعد باعث میشود همان بودجه ناچیز تئاتر به شکل محترمانهای به هنرمندان پرداخت شود اما در وضعیت فعلی موارد مندرج در بندهای قرارداد رعایت نمیشود و این بسیار غیر محترمانه است چون امکان برنامهریزی را از هنرمند میگیرد. در حالی که هنرمند باید بداند چه زمانی بودجه را دریافت میکند تا بتواند براساس آن برنامهریزی کند.

علی اصغر دشتی در پایان صحبتش خاطر نشان کرد: رشدی که تئاتر در بعضی از زمینهها داشته وضعیت جدیدی را به وجود میآورد که نیازمند قوانین و نسبتهای تازه است وضعیتی که میتواند هم برای هنرمند و هم برای مدیر آموزههای جدیدی به همراه داشته باشد.

انتهای پیام