"ابد و یک روز" یک سنت شکنی در ارائه تصویر رایج مادر در سینما دارد

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، فیلم سینمایی "ابد و یک روز" به کارگردانی سعید روستایی یکی از آثاری بود که در جشنواره سی و چهارم فیلم فجر به نمایش در آمد که در ادامه نقدی بر این اثر سینمایی به قلم جهانبخش نورایی که در مجله فیلم منتشر شده را می خوانید:

در منجلاب "ابد و یک روز" قهرمان بزن بهادری وجود ندارد اما با وجود نوید پسرک تیز هوش و سمیه که در برابر فروخته شدن ایستادگی می کند هنوز امید رهایی هست فیلم ادامه سنتی است که با نرگس بنی اعتماد شروع شد فیلمی اجتماعی در ابعاد کوچک یک تله فیلم اما با تاثیر به گیرندگی فراوان با این حال موسیقی سوزناک و اشکهای سمیه در آخر فیلم کمی زیادی است شخصیت ها، سرو وضع ،دیالوگ ها و رفتارهای تلخ و شیرین و موقعیت مکانی این محله فقیر نیشین به قدری واقع نما صمیمی و جذاب و کم دیده شده است که ضعف فیلمنامه زیاد به چشم نمی اید هر چه هست آن نمای آخر فیلم از اتاق روشن که آدم را به صرافت می اندازد که را ه نجات بسته نیست ابد و یک روز یک سنت شکنی در ارائه تصویر رایج مادر در سینما را هم دارد در اینجا مهر مادری به خلافکاری و پنهان کردن مواد مخدر آمیخته شده و چهره این مادر استثنایی که احساسات را کمتر نشان می دهد به خاص بودن او افزوده است یاد شلی وینترز در مامان فشنگی راجر کورمن بخیر که حالا در جنوب تهران زمین گیر شده با واکر راه می رود و فکر و ذکرش این است که سر سفره محقر یک لقمه نان بیشتر گیرش بیاید.

انتهای پیام/