شگفتی امام باقر(ع) از چهار گروه مردم

1. تعجب دارم از کسی که از دشمن میترسد چرا پناه نمیبرد به قول خدا که فرموده است (حسبنا الله و نعم الوکیل) [1]

2. در شگفتم از کسی که غم و اندوه دارد، چرا پناه نمیبرد به قول خدا که فرموده (لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین) زیرا خدا در ادامه آن فرموده است (فاستحبنا له و نجیناه من الغم و کذلک ننجی المومنین) [2]

3. در شگفتم از کسی که گرفتار بد اندیش است چرا پناه نمیبرد به قول خدا (و افوض امری الی الله و ان الله نصیر بالعباد) [3] کار خود را به خدا واگذار کردم.

4. در شگفتم از کسی که خواستار دنیا و آرامش است چرا پناه نمیبرد به قول خدا (ما شاءالله لا قوه الا بالله) [4] هر چه خواست همان است، نیرویی نیست جز به یاری خدا.» [5]

منابع:

[1] سوره آل عمران/ 173

[2] سوره انبیاء/ 87

[3] سوره غافر/ 44

[4] سوره کهف/ 39

خصال شیخ صدوق(ره)، باب خصلتهای چهارگانه، ج 37

زندگانی چهارده معصوم (ع) نوشته علی عطایی اصفهانی

انتهای پیام/